DKF Tylna 14 w Muzeum Kinematografii w Łodzi Jesień 2017 – Zima 2018

Program:


27.10.2017 godz. 19.30
Pokot (2017), 128’
reżyseria: Agnieszka Holland, Kasia Adamik

17.11.2017 godz. 19.30
Boski porządek (2017), 96’
reżyseria: Perta Biondina Volpe

8.12.2017 godz. 19.30
Maudie (2016), 115’
reżyseria: Aisling Walsh

19.01.2018 godz. 19.30
Ach, śpij kochanie (2017), 100'
reżyseria: Krzysztof Lang 


Pokot (2017), Polska, Czechy, Niemcy, Szwecja; 128'
reżyseria: Agnieszka Holland, Kasia Adamik; obsada: Agnieszka Mandat, Wiktor Zborowski, Jakub Gierszał, Patrycja Volny, Borys Szyc, Andrzej Grabowski    

Nagrodzony Srebrnym Niedźwiedziem w Berlinie film został wytypowany jako polski kandydat do nagrody Amerykańskiej Akademii Filmowej w kategorii Najlepszy film nieanglojęzyczny. 
Film Holland to gratka zarówno dla miłośników twórczości reżyserki, jak i dla wielbicieli polskiej prozy. Pokot jest adaptacją powieści Olgi Tokarczuk Prowadź swój pług przez kości umarłych. Wydana w 2009 roku książka to, jak mówi sama autorka, thriller metafizyczny. To dość zaskakujące dzieło w twórczości pisarki, która po raz pierwszy sięgnęła do konwencji kryminału, w którym bardzo wyraźnie manifestują się poglądy samej autorki, nieobojętnej na los zwierząt i planety.
Film dedykowany Weronce, zmarłej w roku 2015 reżyserce obsady filmu.
Główną bohaterką filmu jest emerytowana inżynierka Janina Duszejko, z zamiłowania astrolożka i wegetarianka. Kobieta mieszka w małej sudeckiej wsi. Pewnej śnieżnej, zimowej nocy odnajduje ciało martwego sąsiada-kłusownika. Okoliczności śmierci mężczyzny są niezwykle tajemnicze. Jedyne ślady wokół jego domu to ślady saren… Z czasem pojawiają się kolejne zwłoki lokalnych osobistości. Wszyscy zabici byli myśliwymi. Duszejko, widząc niemoc policji, prowadzi własne śledztwo, którego wyniki są złowieszcze: czy to myśliwi stali się zwierzyną?

Boski porządek/Die göttliche Ordnung (2017), Szwajcaria; 96'
reżyseria: Petra Biondina Volpe; obsada: Marie Leuenberger, Maximilian Simonischek, Rachel Braunschweig, Sibylle Brunner, Marta Zoffoli

Boski porządek został wytypowany przez Szwajcarię do rywalizacji o statuetkę w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny. 
Obraz inspirowany faktami, opowiadający o drodze Szwajcarek do uzyskania pełni swobód obywatelskich – kolejny w kanonie kina kobiecego po Niezłomnych i Sufrażystce.
Szwajcaria, rok 1971. Nora jest młodą gospodynią domową i matką. Mieszka ze swoim mężem i dwoma synami w niewielkiej spokojnej wiosce. Tutaj, na szwajcarskiej prowincji, mało kto odczuwa skutki maja 1968 roku, rewolucji obyczajowej, demonstracj studenckich i czy walki o prawa obywatelskie. Nora nawet nie przeczuwa, że jej życie ulegnie radykalnej zmianie i z kury domowej stanie się feministyczną aktywistką, doprowadzając do przyznania kobietom praw wyborczych. 

 
Maudie (2016), Irlandia, Kanada; 115'
reżyseria: Aisling Walsh; obsada: Sally Hawkins, Ethan Hawke, Kari Matchett, Gabrielle Rose

Zwycięzca Plebiscytu Publiczności 11. edycji Festiwalu Dwóch Brzegów.
Pierwowzorem głównej postaci była Maud Lewis (1903-1970): malarka-amatorka słynąca z barwnych pejzaży, bohaterka kilku dokumentów i książek, dzisiaj uważana za jedną z najważniejszych kanadyjskich artystek ludowych. 
Niesamowita historia o romansie pomiędzy samotnikiem, a kruchą, ale pełną energii kobietą, która pragnie niezależności, by móc malować swoje wyjątkowe obrazy. W rolach głównych rewelacyjna Sally Hawkins i Ethan Hawke.


Ach śpij kochanie (2017), Polska; 100'
reżyseria: Krzysztof Lang; obsada: Andrzej Chyra, Tomasz Schuchardt, Bogusław Linda, Katarzyna Warnke, Arkadiusz Jakubik, Andrzej Grabowski, Karolina Gruszka, Ireneusz Czop, Izabela Kuna

Historia osnuta na faktach. Kraków, maj 1955. Polska w okowach stalinowskiego terroru. Władysław Mazurkiewicz – 44-letni, przystojny, elegancki, pełen uroku playboy – żyje i bezkarnie popełnia kolejne morderstwa. Z zagadką zbrodni Mazurkiewicza mierzy się młody, oddany systemowi milicjant – Karski. Pod wpływem prowadzonego przez siebie śledztwa, które rozwija się w zaskakujący sposób, Karski rewiduje swoje poglądy. W efekcie niezłomności śledczego Mazurkiewicz zostaje skazany i zawisa na szubienicy.
Krzysztof Lang o filmie: -Dla nas historia Władysława Mazurkiewicza, w powojennej kryminalistyce bodaj jedynego tak słynnego seryjnego mordercy, który był podejrzewany o blisko 30 zabójstw, a przyznał się tylko do sześciu i kilku usiłowań, jest wehikułem do opowiedzenia o tamtych czasach i o człowieku, który go tropi, a pod wpływem śledztwa zmienia się: dojrzewa i inaczej patrzy na rzeczywistość. Myślę, że Andrzej Chyra z różnych powodów pasuje do tej roli, dlatego, że nosi w sobie piętno czegoś bardzo mrocznego, ale potrafi przy tym mieć dużo wdzięku, a postać Mazurkiewicza łączyła w sobie właśnie takie sprzeczne cechy. Był na co dzień bardzo wiarygodny, elokwentny, sympatyczny, ale wychodziła z niego bestia. Taki dr Jekyll i Mr. Hyde.